اصول فرزند پروری

پنجشنبه 16 شهریور 1396 دکتر محسن محمدی دسته ها

اصول فرزند پروری

حتما برايتان پيش آمده كه شاهد يك نزاع خيابانى باشيد يا در فضاى مجازى با نظراتى دور از شأن و ادب روبه رو شده باشيد. چنين فرهنگ سياهى متاسفانه بر جامعه ی ما سايه انداخته و تبعات بدى را به دنبال دارد. متاسفانه بزرگسالانى كه چنين رفتارهايى را اتخاذ نموده اند به سختى قابل تغيير هستند اما جاى اميد است كه نسل آینده (کودکان) نسبت به آموزش هاى اصولى انعطاف پذير تر هستند.

مسخره كردن ، آسيب رساندن به ديگران ، فحاشى و … در ريشه ى كودكان وجود ندارد و همين موضوع سبب شده است كه آن ها تحت تاثير آموزش و الگوسازى مرتبط با تربيت (همچون احترام به ديگران ، ابراز همدلى و…) قرار بگيرند.

در اين مقاله به مراحل آموزش اصولى و الگوسازى تربيتى خواهيم پرداخت. تربيت صحيح نسل بعد در بهبود وضعيت فعلى جامعه بسيار كارآمد خواهد بود.

شيوه هاى مناسب تربيت اخلاقى كودك

ابتدا به نوع رفتار خودتان توجه كنيد و آن را بررسى و ارزيابى نماييد و به كودك خود نيز بياموزيد تا اين عمل را انجام دهد.

فرزندان خود را به هم نشينى و مهربانى با کودکانی كه در مدرسه يا در هنگام بازى تنها هستند ، ترغيب كنيد و به آنان از اهميت درك احساسات اطرافيانشان بگوييد.

براى نمونه مى توانيد آينه اى را قرار دهيد و در مقابل آن حالت هاى مختلف احساسی را در چهره ی خود ایجاد نمایید و با فرزند خود در مورد حالات گوناگون گفت و گو كنيد تا بدين ترتیب آن ها احساس اندوه یا ترس را در صورت سایرین متوجه شوند و در اين مواقع بتوانند با آنان همدلى داشته باشند. نتيجه ى اين آزمايش اين خواهد بود كه إحساس خودبينى در کودک محو می شود و او را فردى نوع دوست ، بار مى آورد.

تعيين محدوديت

اگر تمايل داريد تا احترام گذاشتن را در وجود كودك نهادينه نماييد ، بهترين شيوه اين است كه ضمن مهربان بود قاطع باشيد. مهربانى نشان دهنده ى احترامى است كه براى فرزند خود قائل هستيد و قاطعيت ، بیان کننده ی لزوم اجرای اصول هستند.
براى مثال اگر كودك ٢ ساله تان در مغازه ى سوپر ماركت ، از خرید کردن خسته شد و پايش را به زمين كوبيد و فریاد زد ؛ چه بايد كرد؟ او را با مهربانی اما قاطعانه به بيرون مغازه هدایت کنید و اجازه دهيد کمی با گذشت زمان ، آرامش پیدا کند. سپس با محبت به او بگویید :” الان آماده ای که برویم و خرید را به اتمام برسانیم” نتیجه ی این حرکت این است که او در می یابد هر اندازه او بهانه گیری کند ، این موضوع تغییر پیدا نمی کند که بایستی خرید از فروشگاه به پایان برسد.

همچنین تلاش کنید الگوی مناسبی باشید در راستای تصدیق پندهایی که می دهید.

آموزش واقع بینی

خردسالان ذاتاً ، تفاوت ها را بهتر و دقیق تر از بزرگسالان احساس می کنند. اما از آنجایی که تحت تاثیر نوع برخورد و رفتار والدین خود نیز هستند لذا هنگامی که مشاهده می کنند پدر یا مادرشان با شخصی متفاوت (مثلا از نظر توانایی) طبیعی و آرام رفتار می کنند ، می آموزند که این تفاوت ها را بپذیرند و درک کنند.

سعی کنید به سوالات فرزند خود در این رابطه با متانت و واقع بینانه پاسخ دهید و به او بیاموزید به افراد خاص و متفاوت احترام بگذارد بدون آنکه به این گونه افراد خیره شوند یا بخواهد با دست اشاره کند.

اجتناب از بازخورد بیش از حد

هنگامی که کودکتان پرخاشگری کرد و از الفاظ ناشایست استفاده نمود ؛ می توانید ، به جای خشم و ناراحتی با آرامش به او بگویید “در خانواده ی ما از این رفتار و کلمات استفاده نمی شود” چرا که کودک در چنین لحظه ای قصد جلب توجه و عصبانی کردن شما را دارد و شما نباید کنترل خود را از دست بدهید. به او یادآوری کنید برای خواسته های خود می تواند از گفتار مناسب و مودبانه استفاده کند مثلاً به او بگویید “وقتی دوست داری با تو بازی کنم ، کافیست محترمانه به من بگویی مامان می خواهم با تو نقاشی بکشم”

استفاده از ادبیات مودبانه

گاهی آموزش و استفاده از جملات کوچکی مانند “ممنون” ، “اگر اجازه هست” ، “خواهش می کنم” ، “بفرمایید” و … سبب می شود که کودک بازخورد های مناسب و مثبتی را از محیط اطراف خود دریافت کند. فرزند شما باید بداند که می تواند نیاز های خود را با رعایت ادب و بدون خجالت از دیگران درخواست کند.

به کودکان خود بیاموزید که دیگران وطیفه ی پاسخگویی به نیازهای ما را ندارند و اگر نتواستند خواسته ی او را برطرف کنند ، نباید طلبکارانه برخورد کنند.

آموزش پاسخ های محترمانه

با احترام گذاشتن به دیگران ، کودکان می آموزند که درست رفتار کنند و از همان ابتدا می توانند از عبارات “ممنونم” و “لطفاً” استفاده نمایند. سعی کنید در عمل به فرزند خود نشان دهید محترمانه رفتار کند و از جملات دستوری کمتر استفاده نماید.

برای این منظور می توانید پیوسته از عبارات مودبانه در گفت و گوی روزانه ی خود بهره ببرید تا کودکانتان به آنها عادت کنند و در مکالمات خود نیز آن ها را بکار برند.احترام به دیگران و گفتار مودبانه ، مصداق رفتار درست خواهد بود.

شرکت دادن کودک در تعاملات اجتماعی

مشارکت کودک در جریانات اجتماعی سبب می شود به احساس غرور ، کمال ، مسئولیت پذیری ، کمک به دیگران و … دست پیدا کنند. برای درک بهتر این موضوع به مثالهای ذیل توجه فرمایید.

در طبیعت به همراه کودک ، بخشی از زباله های ریخته شده را جمع آوری کنید یا اجازه دهید بخشی از البسه ، کتب و اسباب بازی هایش را برای اهدا به مناطق محروم در نظر بگیرد. این گونه فعالیت های اجتماعی سبب می شود که خردسالان درک مناسبی از شهروند نمونه پیدا کنند.

والدین ، الگوی فرزندان

عالم بی عمل به چه ماند ؟ به زنبور بی عسل !

در راستای تحقق آموزش های داده شده باید نمونه و مصداق مناسبی برای فرزند خود باشید. علی رغم اینکه اشتباه کردن یک امر طبیعی در روزمرگی های انسان شمرده می شود ، اما تلاش والدین در راستای اجرای ارزش ها ، بسیار ثمر بخش خواهد بود. اگر هر خانواده به تربیت صحیح کودکان خود اهتمام ورزد ، در نسل های بعد شاهد یک جهش قابل توجه به سوی کمال خواهیم بود.بنابراین سعی کنید تا جای ممکن به سخنان و وعده های خود عمل کنید و نسبت به آن ها وفادار و متعهد بمانید.

چه باید کرد ؟

نکته ی پایانی و مهمی که باید ذکر شود این است که گاهی کودک از روی ترسی که از تنبیه والدین دارد ، به او احترام می گذارد. این احترام گذاشتن فاقد اهمیت است و سودی ندارد. به جای آن می توان با کودک در حد و اندازه ی منطق او گفت و گو کرد. شاید این امر کمی زمان بر و خسته کننده باشد که مثلاً اجازه دهیم کودک 2 ساله ای حرف خود را به پایان برساند ، اما این عمل بسیار ارزشمند است و به او این حس القا می شود سخنش برای شما مهم است و علاقه دارید که به حرف های او گوش دهید. این رفتار در نهایت می تواند به آموزشی پربازده منتهی گردد.

مشاهده برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تنبلی می کنی؟ انگیزه نداری؟ کانال "بمب انگیزه" شارژت می کنه!حتما عضو میشم!