بهداشت روانی در کودکان

شنبه 13 آبان 1396 دکتر محسن محمدی دسته ها

بهداشت روانی در کودکان

بهداشت روانی در کودکان هنگام حوادث غيرمترقبه

طی شدن مراحل طبيعی دوران کودکی برای رشد و تکامل شخصيت هر فرد ضروری است. بنابراين محروم کردن اطفال از نيازهای روانی اين دوران، به اندازه محروم کردن آنان از غذا و پوشاک، مهم و زيان بار خواهد بود. بديهی است در جامعه ای که دستخوش يک حادثه غيرمترقبه شده، کودکان بازمانده که عزيزان خود را از دست داده اند مجبورند در شرايط جديدی متفاوت از شرايط قبلی زندگی کنند و اگر نيازهای خاص اين قربانيان فوراً و به طور جدی برطرف نشود، قطعاً روند تکاملی رشد آنان به طور صحيح طی نشده و در آينده نزديک يا آتيه دور منجر به بروز عوارض روحی، جسمی جدی در آن ها خواهد شد.

کمک به کودکان و نوجوانان زلزله زده برای غلبه بر مشکلات روانی ناشی از مواجهه با صحنه های حادثه، يکی از مهم ترين چالش هايی است که والدين، مربيان يا متخصصان بهداشت روانی با آن رو به رو هستند.

برگشتن و حفظ بهداشت روانی در کودکان

تحقيقات نشان داده اند که واکنش های افراد در مواجهه با حوادث بسيار متفاوت است برخی کودکان تنها دچار نگرانی می شوند و خاطرات تلخی در ذهن آنان ايجاد می شود، اين گروه با کمی حمايت های روانی به مرور زمان بهبود می يابند. اما گروهی به طور عميق دچار مشکل می شوند. واکنش به حادثه ممکن است بلافاصله و يا روزها و حتی هفته ها پس از سانحه بروز کند.

علائم آسيب هاي روانی در اطفال کمتر از ۲ سال

در کودکان کمتر از ۲ سال که در حوادث، والدين و عزيزان خود را از دست داده اند، رفتارهای روحی ذيل بروز می نمايد :

گريه و بی قراری

بی علاقگی به آن چه که در اطرافش اتفاق می افتد يا ترس از محيط اطراف

اختلال در خواب و اشتها

وقفه يا تأخير در سير رشد رفتاری آنان مانند زمان شروع خنديدن، زمان شروع نشستن، راه رفتن و تکلم و …

فقدان عکس العمل نسبت به محرک های طبيعی

پس رفت تکاملی، مانند توقف در راه رفتن و تکلم

اختلالات روانی در اطفال ۲ تا ۴ سال

استرس و اختلالات روحی کودکان سنين ۲ تا ۴ سال، در مواجهه با حوادثی که منجر به از دست دادن والدين و ديگر اعضاء خانواده آن ها شده باشد، با علائم زير بروز مي نمايد.

بازگشت به مراحل اوليه رشد، مثلاً تکلم به شيوه ابتدايي ( کودکانه )

مکيدن شست دست

شب ادراری

بی اختياری دفع مدفوع

کابوس های شبانه

ترس از اشياء خيالی

پرخاشگری نسبت به ديگران

ترس و بی اعتمادی نسبت به ديگران

عدم تمرکز حواس و اختلال در يادگيری

عدم عکس العمل مناسب به محرک های محيطی

علائم آسيب های روحی اطفال در سنين مدرسه

عموماً علائم روانی در اين سنين به اشکال ذيل می باشد.

گريستن و بی قراری

اختلالات خواب ( بی خوابی – پرخوابی – کابوس های شبانه )

شب ادراری

شکايات جسمی متعدد

پرخاشگری و تهاجم

عدم تمرکز حواس و مشکلات تحصيلی

ترس از اتفاقات قريب الوقوع

تقليد صحنه های ناراحت کننده

نشانه ها در نوجوانان

نشانه های معمول در نوجوانان ۱۲ تا ۱۷ ساله احتمالاً واکنش هايی نظير بزرگسالان شامل يادآوری مکرر سانحه، کابوس،‌ کرختی عواطف، اجتناب از هر چيزی که يادآور سانحه است، افسردگی، استفاده نابه جا از دارو، ناسازگاری با همسالان، پس رفت های آموزشی، رفتار غيراجتماعی،‌ هم چنين گوشه گيری و انزوا، ناراحتی های جسمانی، تصميم به خودکشی، امتناع از رفتن به مدرسه، ناراحتی در خوابيدن و سردرگمی از خود بروز مي دهند.

بديهی است درمان اين اختلالات يک امر تخصصی است که به وسيله پزشک و در صورت لزوم به وسيله روان پزشک يا روان شناس بالينی انجام خواهد شد ولی آن چه به امدادگران مربوط می شود. شناخت اين کسالت هاست تا بتوانند ضمن بيمار يابی و ارجاع به مراکز تخصصی، استرس آسيب ديدگان را کاهش دهند و از بروز شدت اختلالات روانی آنان پيشگيری به عمل آورند.

توصيه های بهداشت روانی

برای آن که افراد بازمانده از حوادث، کمتر در معرض آسيب های روحی قرار گيرند و از بروز اختلالات روانی دائم در آنان، پيشگيری به عمل آيد توصيه می گردد :

۱ – هرگز کودکان را از والدينشان جدا نکنيد مثلاً :

۱-۱- اگر کودک مجروح است. الزاماً بايد مادر يا پدر يا يکی از بستگان بسيار صميمی اش همراه او اعزام شود.

۲-۱- اگر مادر مصدوم است هنگام ارجاع مادر به مراکز درمانی تخصصی تر، سعی شود کودکان زير ۴ ساله اش نيز همراه او يا پدرش اعزام گردد.

۳-۱- اگر کودک شيرخوار است و مادر فوت کرده است.

اولاً – ‌سعی شود براي کودک شيرخوار مادر رضاعي ( يعني کسي که  بتواند به او شير بدهد ) پيدا کنيد.

ثانياً – کودک را به بستگان درجه اول مانند پدر يا مادربزرگ، خاله يا عمه و عمو بسپاريد و سفارش شود که مرتب او را نوازش نمايند و هرگز کودک را ترک ننمايند.

۴-۱- اگر کودک ۴-۱ ساله است و مادرش فوت کرده است حتماً پدر يا ساير بستگان درجه اول او به طور دائم همراه کودک باشند.

۲ – در صورتی که اشياء يا لباس قابل استفاده از پدر و مادر متوفی، باقی مانده است مثلاً روسری يا تسبيح، آن ها را در اختيار فرزندش قرار دهيد.
۳ – امکانات بازی و سرگرمی برای کودکان فراهم گردد. زيرا بازی باعث انحراف توجه کودک از استرس می شود و به او آرامش مي دهد.
۴ – سعی کنيد کودکان را با لطيفه های جالب بخندانيد ولی اين کار را در موقعيت هايی انجام دهيد که باعث رنجش بزرگترها نشود.
مشاهده برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تنبلی می کنی؟ انگیزه نداری؟ کانال "بمب انگیزه" شارژت می کنه!حتما عضو میشم!