[offering]

دروغگویی کودکان | روش های بازدارنده

یکشنبه 14 آبان 1396 سمانه الکایی دسته ها

دروغگویی کودکان | روش های بازدارنده

دروغگویی کودکان

در نظر بگیرید که شما پدر یا مادری هستید و به اتاق کودک کوچک خود می روید و وقتی در را باز می کنید دیوار خانه را می بینید که منقوش به تصاویر تام و جری، پلنگ صورتی و باب اسفنجی شده است. از کودک خود می پرسید که چرا همچین کاری کرده است و او مسئولیت را قبول نمی کند و تقصیر را گردن شخصیت های خیالی یا دیگر اعضای خانواده می اندازد. باورش سخت است ولی کودکان هم دروغ می گویند ولی دروغ های آن ها در راستای اهداف خبیثانه یا با برنامه ریزی قبلی نیست. حال رفتار شما در مواجه این موقعیت چیست ؟

دروغگویی کودکان در سنین خردسالان و پیش دبستانی

ممکن است بعد از این که از سر کار به خانه آمدید متوجه شوید که تمام وسایل آشپرخانه در زمین ریخته شده اند و کودک شما می گوید که او این کار را نکرده است و تقصیر را گردن خواهر یا برادرش که هنوز چند ماهه است بیندازد. ابتدا باید بدانید که این دروغ نیست. در واقع ما به موقعیتی دروغ می گوییم که فرد دروغگو بداند فرقی میان داستان واقعی و دروغی که او می گوید وجود دارد. این توانایی بعد از 4 سالگی در کودکان شکل می گیرد. کودکان در این سن معمولا داستان سرایی می کنند و تقصیرات را گردن شخصیت های کارتونی می اندازند.

روش برخورد

ابتدا باید آرامش خود را حفظ کنید و به آرامی با کودک صحبت کنید و از او در مورد کارش توضیح بخواهید و مثلا بگویید:”من می دانم کار باب اسفنجی نبوده چون باب اسفنجی امروز پیش من بود “.

بهتر است تلاش کنید تا مشکل را با هم حل کنید. اگر کودکتان روی دیوار نقاشی کشیده است. به او بگویید جای نقاشی روی دیوار است یا کاغذ ؟ سپس با کمک همدیگر در دفتر کودک نقاشی بکشید.

در مورد اهمیت راستگویی صحبت کنید. بگویید که مثلا اگر راستش را نگویید امکان دارد بخاطر دروغش اتفاق بدی بیفتد.

به کودک آزادی بدهید. اگر شما به کودک آزادی هایی بدهید او دیگر مجبور نمی شود دروغ بگوید. مثلا اگر در استفاده از تلفن همراه بیش از اندازه سخت گیری کنید کودک مجبور می شود برای استفاده از آن به دروغ روی بیاورد.

دروغگویی کودکان دبستانی

در این سن کودکان دیگر قدرت تجزیه تحلیل دارند و دروغ های قابل باورتری می گویند. دروغ هایشان هم با برنامه قبلی و در راستای کار بدی که کردن است. مثلا کودک بعد از گرفتن یک نمره بد می داند که تنبیه در انتظارش است و برای اینکه از تنبیه فرار کند دروغ می گوید.

روش برخورد

اصلا از گزینه تنبیه استفاده نکنید. تنبیه کردن قدرت بازدارندگی ندارد و باعث ترس کودک می شوند و ترس مهم ترین عامل در دروغ گویی است پس اگر شما کودک را تنبیه کنید او بیشتر دروغ می گوید.

باز هم باید در مورد اهمیت راست گویی با کودکان حرف بزنید و بگویید که اگر تو مدام دروغ بگویی دیگر نمی توانیم به تو اعتماد کنیم. می توانید از داستان چوپان دروغ گو برای رساندن مفهوم خود کمک بگیرید.

خودتان را الگو کنید. اگر کودک ببیند که شما در راستای رسیدن به اهدافتان دروغ می گویید او هم از شما یاد می گیرد.

اگر کودک شما کار اشتباهی کرد و به شما راستش را گفت او را تشویق کنید تا متوجه اهمیت راستگویی شود.

دروغگویی در دوره نوجوانی

حساس ترین سن هر فرد این دوره است. چرا که او تازه به دوره بلوغ رسیده است. نوجونان بیشتر در مورد مسائل خارجی دروغ می گویند. به عنوان مثال خرج کردن یکباره پول تو جیبی یا دیر کردن بعد از مدرسه. دروغ های نوجوانان بیشتر بخاطر تنهایی و علاقه به استقلال است. آنها فکر می کنند که دیگر به سنی رسیده اند که می توانند همه چیر را تشخیص دهند و نیازی به کمک پدر و مادر ندارند.

روش برخورد

برخورد شما باید طوری باشد که فرزندتان بفهمد شما متوجه دروغش شده اید و از آن ناراحت شده اید. بیش از اندازه هم نباید در مقابل خواسته های فرزندتان ایستادگی کنید. اگر فرزندتان می خواهد به گیمنت برود با او مخالفت نکنید بلکه برایش مرز هایی بگذارید و بگوید فلان ساعت باید به خانه برگردی. از دید فررندتان شما یک دیکتاتور هستید که تنها آزادی های او را سلب کرده اید. پس باید این دیدگاه را با دادن بعضی آزادی ها به وی از بین ببرید.

دیگر در سنی هستید که می توانید فرزند خود را درک کنید و در چالش ها و مشکلاتش به او کمک کنید و منطقی تر حرف بزنید. سعی کنید تا با فرزند خود دوست باشید.

اگر فرزندتان در مورد مسائل حادی هم چون بدون اجازه پول برداشتن از جیب شما دروغ گفت جا نخورید. همه نوجوانان در این سن از این کارها می کنند و اگر صادق باشیم خود ما هم همچین کارهایی کرده ایم. باید در این زمینه ریشه یابی کنید و بدانید چرا از جیب شما پول برداشته است. شاید احساس می کند پول تو جیبی اش کم است و شما می توانید خیلی راحت با زیاد کردن پول تو جیبی او از این رفتار زشتش جلوگیری کنید.

درست است که دروغ شنیدن از فرزندانتان سخت است ولی این بدان معنی نیست که او جانی یا خلاف کار است. بهترین کار این است که برای درک کردن او خود را جای فرزندتان بگذارید.

مشاهده برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تنبلی می کنی؟ انگیزه نداری؟ کانال "انگیزشی کنکور کمک" شارژت می کنه!حتما عضو میشم!