کم رویی در کودکان

جمعه 10 شهریور 1396 دکتر علی اصغر رضایی دسته ها

کم رویی در کودکان ؛ دغدغه ی والدین

کمرویی یا خجالت ؛ حالتی است که فرد در آن از کمبود اعتماد به نفس در رنج است . این امر مانع ازبرقراری تعاملات اجتماعی صحیح وی با دیگران خواهد شد. لیری از جمله روانشناسانی است که کم رویی را حالت اضطراب و بازدارندگی رفتاری در موقعیت های اجتماعی تعریف کرده است. از این تعریف چنین بر می آید که فرد کم رو توانایی برقرای ارتباط اجتماعی ضعیفی دارد. بنابرای باید درصدد رفع این نقطه ی ضعف در و ی برآمد.

انسان موجودی اجتماعی و نیاز به برقرای ارتباط با دیگران دارد. عدم برقرای ارتباط با اجتماع موجب خواهد شد فرد در برآرودن برخی از نیاز های خود ناتوان باشد. بنابراین رفع کمرویی و خجالت در بزرگسالی و کودکی امری مهم است؛ که باید به فرد آموزش داد.

علل بروز خجالت به چند دسته تقسیم می شود:

  1. عوامل وراثتی
  2. عدم تعلق خاطر عاطفی بین والدین و بین والدین و کودک
  3. عدم فراگیری مهارت های اجتماعی
  4. بازخوردهای منفی فراوان از سوی خانواده خواه والدین و یا خواهر و برادر

نکته ی مهم آن است که علل بروز خجالت هر کدام از عوامل بالا باشد از طریق روش هایی کمکی می توان به کم کردن  و درنهایت رفع کامل آن اقدام کرد. تشخیص و درمان و ارائه ی راه کارهای موثر باید توسط منتخصصان صورت گیرد و به دقت توسط والدین کودک به اجرا گذاشته شود .

طی پژوهش های صورت گرفته بر روی گروهی از کودکان کم رو به ویژگی هایی در این کودکان اشاره شده است که عبارتند از :

  • آسندروف محقق و پژوهشکر در این باره می گوید؛ کودکان خجالتی تمایل به برقرای ارتباط با افراد دیگر دارند ؛ اما از پیوستن به آنها و هم کلام شدن با آنان اکراه دارند.
  • کودکان کم رو به علت ترس از برقرای ارتباط با افراد نا آشنا ؛ تمایلی به برقرای ارتباط با آنها ندارند.
  • این کودکان ترجیح می دهند که تنها باشند. و علاقه ای به ملاقات کردن و بازی کردن با دیگران ندارند.
  • این کودکان در مقایسه با سایر همسالان خود ؛ کم تر مرتکب رفتارهای ناپسند می شوند. سانسون روانشناس معتقد است علت این امر در این موضوع ریشه دارد که کودکان کم رو د رخصوص اینکه دیگران چه نظری در مورد آن ها دارند حساس هستند.

والدین و معلمان کودکان کم رو و خجالتی باید به این نکته توجه کنند که محیط و هم چنین واکنش سایر افراد ؛ در بروز رفتار های ناشی از کم رویی تاثیر گذار است. لذا با فرا گرفتن برخی  از راه کار ها و به کار بسن آن ها می توانند بروز رفتارهای ناشی از خجالت را در کودک کاهش دهند.

برخی از راه کار های موثر در کاهش کم رویی عبارتند از :

  1. از تمسخر و تحقیر کردن کودک دست بردارید. معلمان و مربیان در محیط های کلاس خود با دانش آموزان و کودکانی رو به رو می شوند که به دلیل خجالتی بودن قادر نیستند تعامل خود با هم کلاسی ها و یا حتی خود معلم داشته باشند. در این جا نباید با تحقیر کردن کودک ؛ وی را به انزوا بکشانید. این امر موجب تشدید حالت خجالت در کودک خواهد شد.
  2. استفاده از داستان های آموزنده در خصوص خجالت و کم رویی بسیار گره گشا خواهد بود. والدین از طریق خواندن قصه هایی که به این زمینه مروبطند و نتیجه گیری هایی که در پایان داستان توسط کودک انجام می شود ؛ می توانند تا حد بالایی کودک را در برقرای ارتباط با سایرین ترغیب کنند.
  3. کمی از خاطرات خود؛ به کودکان بگویید. در خصوص این که دردوران کودکی ،شما هم درگیر چنین موضوعی بوده اید؛ می تواند حس همدلی ؛برای کودک به همراه داشته باشد. به این ترتیب کودک اعتماد و اطمینان بیشتری به خود خواهد اشت و در رفع رفتارهای ناشی ا زکم رویی د رخود ؛ موفق تر عمل خواهد کرد. ایجاد حس همدلی با کودک و جلب کردن اعتماد کودک موجب خواهد شد ؛ وی عللی که سبب می شوند نتواند با دیگران رابطه ی خوبی داشته باشد را به سادگی بیان کند.
  4. هرگز به کودک خود ؛ برچسب خجالتی بودن نزیند. هنگامی که در جمع های خانوادگی و دوستاه ؛ کودک رفتارهای ناشی از خجالت دارد؛ هرگز نگویید , کودک من کم رو است. او همیشه خجالت می کشد. کودکان با این جملات در مورد خود چنین فکر می کنند که آن ها کم رو هستند و تلاشی برای تغییر رفتار در خود نخواهند کرد.
  5. قبل از اینکه به بررسی علل رفتار های کودک بپردازید، خود را وارسی کنید. فرزندان از رفتار والدین بسیار بیشتر از گفتار آن ها الگو برداری می کنند. با بررسی خود و همسرتان می تو انید پی ببرید که علل بروزر فتار کودک ناشی از رفتار های شماست با خیر.
  6. کم کم کودک را وارد محیط های اجتماعی کنید. والدینی که قصد سپردن کودک به پرستار و یا مهد های کودک رادارند دقت کنند ؛ که فرایند آشناسازی کودک با محیط و مربیان تدریجی باشد؛ این امر زمان بر است. با عجله کردن در این زمینه ؛ بستر بروز رفتارهای ناشی ا ز کم رویی در کودک فزونی خواهد یافت.
  7. به کودک بیاموزید که درباره ی احساساتش با شما صحبت کند. کودکان از این طریق می توانند به سادگی با والین ارتباط داشته باشند و در مورد مسائلی که برایشان ناراحتی و یا اضطراب ایجاد کرده است ؛ صحبت کنند.
مشاهده برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *